Skip to content

சந்திப்பிழைத் திருத்தி பற்றி ஐஐடியில் உரை

இன்று ஐஐடி சென்னையில், சென்னை லினக்சு பயனர் குழுவின் சந்திப்பில், நான் உருவாக்கிய சந்திப்பிழைத் திருத்தி பற்றி உரையாற்றினேன்.

கணியம் இதழில் நான் எழுதிய மின்னூல்களை பலரும் படித்துள்ளதாகச் சொன்னது இனிய செய்தி.

நிரலை Rule based Programming ஆக மாற்றினால், விதிகளை நிரலாக்கம் தெரியாதவர்கள் கூட எளிதில் சேர்க்கலாம் என்று மோகன் சொன்னார். அதைப் பற்றி ஆராய வேண்டும்.

இன்னும் நிறைய விதிகள் சேர்க்க வேண்டும். சீனிவாசன் அதை ஒரு இணையதளச் செயலியாக மாற்ற முயல்கிறார். விரைவில் பொதுமக்கள் பயன்பாட்டுக்கு வெளியிடுவோம்.

அதுவரை மூல நிரலை இங்கே காணலாம் – https://github.com/nithyadurai87/tamil-sandhi-checker

தொடர்ந்து உற்சாகமூட்டிவரும் அனைவருக்கும் நன்றி!

 

Advertisements

பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் சீனிவாசன்! நலமுடன் நீடூடி வாழ்க!! இதோ எனது பரிசு!!!

திருமணமான நாள் முதல் என் கணவருக்கு ஒரு விலை உயர்ந்த பொருளை பரிசாக அளிக்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன். என்ன கொடுப்பது என்று யோசித்து யோசித்தே இதுவரை நான் அவருக்கு எந்த ஒரு பரிசுப் பொருளும் அளித்ததில்லை. இந்தப் பிறந்த நாளில் என் கணவர் வெகு நாட்களாக பலரிடமும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற ஒரு விஷயத்தை அவருக்குப் பரிசாக அளிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன்.

‘கணவரை மயக்குவது எப்படி?’ என்பதற்குத் திருமணமான நாள் முதல் என் உற்றார் உறவினர் பலரும் பல்வேறு விதமாக அறிவுரை வழங்கி வந்தனர். அவர்கள் கூறிய தலையணை மந்திரம், வாய்க்கு ருசியாக ஆக்கிப் போடுவது, மாமியார் வீட்டில் அடங்கி நடப்பது (கடினம்தான். ஆனாலும் முயற்சித்தேன்), எப்போதும் பளிச்சென்ற முகத்துடன் இருப்பது, வேலை முடிந்து வீடு திரும்பும் கணவரை இன்முகத்துடன் வரவேற்பது போன்ற அனைத்தையும் செய்து பார்த்தும், சீனிவாசன் மயங்குவதாகத் தெரியவில்லை.

ஆனால் நான் ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துப் படிக்கப்போகிறேன் என்று உட்கார்ந்தால் போதும். அவர் அடையும் ஆனந்தத்திற்கு அளவே இல்லை. ஆம்! அவர் நான் நானாக இருப்பதையே விரும்புகிறார். என் பெற்றோருக்கு அடுத்தபடியாக நான் படிப்பதைப் பார்த்து ஆனந்தப்படும் ஒரு நபராக என் கணவர் விளங்குகிறார். ‘நான் படிக்கப் போகிறேன்’ என்று சொன்னால் போதும், எல்லா வேலைகளையும் அவரே கூட செய்து முடித்து விடுவார் (என் தாய் போன்று).

இப்படிப்பட்ட கணவருக்கு எப்படி என்னால் சாதாரணமாக ஒரு கடையில் சென்று பிறந்தநாள் பரிசை வாங்கி அளிக்க முடியும். ஆகவே அவர் ஆசைப்பட்ட திறந்த மூல தமிழ் Spell checker-ன் முதற்படியான இந்த சந்திப் பிழை திருத்தியை உருவாக்கினேன்.

இது என்னுடைய மூன்று நாட்கள் தொடர்ச்சியான உழைப்பினால் உருவானது. எந்தக் கடையிலும் கிடைக்காதது. என்னைப் பொருத்தவரை இதுவே நான் அவருக்கு அளிக்கின்ற முதல் விலை உயர்ந்த பரிசுப்பொருள்! பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் சீனிவாசன்! நலமுடன் நீடூடி வாழ்க!

மூல நிரல் இங்கே – https://github.com/nithyadurai87/tamil-sandhi-checker

சந்திப்பிழைத் திருத்தி உருவாக்கும் முறை – காணொளி – https://youtu.be/eC82S7wOr3E

தமிழின் எழுத்துக்களை எளிதில் கையாள, முத்து அண்ணாமலை அவர்கள் உருவாக்கிய open-tamil பைதான் நிரல் பெரிதும் பயன்படுகிறது.
அவருக்கும் open-tamil குழுவினருக்கும் நன்றிகள்!

 

து. நித்யா,

பிப்ரவரி 18, 2018

நானும் ஒரு அசுரகுலத்துப் பெண்தான்

 

நூல்: அசுரன்
ஆசிரியர்: ஆனந்த் நீலகண்டன்,  தமிழில்: நாகலட்சுமி சண்முகம்.
வெளியீடு: மஞ்சுள் பப்ளிசிங் அவுஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்,
7/32, தரைதளம், அன்சாரி சாலை, டார்யகஞ், புதுடெல்லி – 110 002, இந்தியா.

பக்கங்கள்: 666   விலை: ரூ.395/-

 

 

வழக்கமாக, வெற்றியாளர்களும் அவர்கள் அமைக்கின்ற அரசாங்கமும் நமக்கு என்ன கூறுகிறதோ அதுவே வரலாறு, அதுவே பாடதிட்டம்.  அவ்வாறே ராமாயணமும் நம்மை வந்து அடைந்துள்ளது.  இதுவரை தோற்றவர் தரப்பு வாதமோ, அவரது நியாயங்களோ நம்மை வந்து அடைந்ததே கிடையாது. இப்போதுதான் அசுரன் எனும் ஒரு புத்தகத்தை நான் படித்து முடித்தேன். இது ராமாயணக்கதையை ராவணனின் பார்வையில் இருந்து கூறுகிறது. “நான் ஏதோ ஒரு தேவலோகத்து அழகியல்ல! நானும் ஒரு அசுரகுலத்துப் பெண்தான்.” என்று நினைக்கும் அளவுக்கு இப்புத்தகம் என்னுள் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இத்தலைப்பினை வைப்பதற்கே நான் சற்று தயங்கினேன். ஏனெனில் உலகம் என்னை எதிர்மறை எண்ணம் கொண்டவள் என்று சுலபமாகச் சொல்லிவிடக்கூடும். ஆனால் இப்புத்தகத்தின் ஆசிரியரோ, கடவுள் நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்ட “ராமன்” எனும் வெற்றியாளனையும், “தேவகலாச்சாரம்” என்று சொல்லப்பட்ட சாதிப்பாகுபாட்டிற்கும், பெண்ணடிமைத்தனத்திற்கும் வித்திட்ட ஒரு கலாச்சாரத்தையும் போட்டு வறுத்து எடுத்துள்ளார். என்னுடைய குலம் அழிக்கப்பட்டதை இன்று நானே ஒரு பண்டிகையாகக் கொண்டாடுகிறேனே என வருந்துமளவிற்கு இப்புத்தகத்தின் ஆசிரியர் என்னை அவரது எழுத்துக்களால் மிரட்டியுள்ளார்.

ஒருவரின் அங்க அமைப்புகளைக் கொண்டு அவரைக் கீழ்நிலைப்படுத்துவது எந்த அளவுக்கு கேவலமானதோ, அதே அளவு கேவலமான செயல்தான் கீழ்தரமானவர்களையும், மேல்தரமானவர்களையும் அவர்களின் அங்க அமைப்புகள் மூலம் வேறுபடுத்திக் காட்டுவது. நான் சிறுவயதில் சின்னத்திரையில் கண்ட ராமாயணத்திலும் சரி, புத்தகத்தில் படிக்கும்போதும் சரி, தேவர்கள்  எனும் நல்லவர்கள் வெளிர் நிறத்தோலுடனும், முகப்பொலிவுடனும், முத்துப்போன்ற பற்களுடனும், கார்மேகக் கூந்தலுடணும் அழகிய உருவத்துடனும் இருப்பார்கள். ஆனால் அசுரர்கள் எனும் கெட்டவர்களோ கரிய நிறத்துடனும், எத்துப்பற்களுடனும், அடர்த்தியான புருவங்களுடனும், பறட்டைத் தலையுடனும், பொலிவற்றவர்களாகவும் இருப்பார்கள். (இதுபோன்ற தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் பெரும்பாலும் இந்தி மொழியிலிருந்து மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டிருக்கும்). இதைப் பார்க்கின்ற என்னுடைய மனத்திலும் “ஒருவேளை நாம் ஒரு அரக்கி போன்று இருக்கிறோமோ?” என்ற எண்ணம் தோன்றி தேவலோகத்து அழகியாக மாற என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ அதெல்லாம் செய்வேன். புருவங்களைத் திருத்துவேன்; முகப்பொலிவை ஏற்றுவேன்; எத்துப்பற்கள் இருப்பின் அதனை சரி செய்வேன்; கரிய நிறத்தில் தோல் மாறாமல் பாதுகாப்பேன். இதுபோன்ற அனைத்து விதமான சேட்டைகளையும் செய்து வந்தேன். ஆனால் இப்புத்தகத்திலோ மிக அழகான ஒரு வரி ராவணன் கூறுவதுபோல் இடம்பெற்றுள்ளது. “என் தங்கை சூர்ப்பனகை மற்றவர்கள் கண்களுக்கு வேண்டுமானால் அழகில்லாமல் தெரியலாம். ஆனால், என்னைப் பொருத்தவரை அவள் ஒரு பேரழகி” எனத் தொடங்கி அவள் குழந்தைப் பருவத்தில் செய்த குறும்புகள், அவளது செல்லக் கொஞ்சல்கள், அவளுடைய சுதந்திரப் போக்கு என்று அனைத்தையும் விவரிக்கிறான். இதைப் படிக்க படிக்க ஒருவேளை இது நம் இனத்தின் கதையாக இருக்குமோ என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக யோசிக்க வைக்கும். சமத்துவத்தைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்கும்.

“உசுப்பேத்தி உசுப்பேத்தியே  உடம்ப ரணகளம் ஆக்கிடுறானுங் கபா” இது ராமனுக்கு கச்சிததமாகப் பொருந்தும். இப்புத்தகத்தின் படிப் பார்த்தால், ராமன் எப்போதும் தனது பார்ப்பன சமூகம் என்ன போதிக்கிறதோ அதைச் செய்யும் ஒரு சூழ்நிலைக் கைதியாகவே இருப்பான். மனைவியின் மீது நம்பிக்கை இருந்தும் மனதை கல்லலாக்கிக்கொண்டு வேத தர்மத்தின்படி தீயில் இறக்குகிறான். பின்னர் தன் மனைவியை ஒரு ராணி போல் வைத்து இந்த அரண்மனையில் வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தும், “தெய்வத்தின் அவதாரமாக இருக்கின்ற உன்மீது ஊர் மக்கள் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு ஒரு குறைகூட இருக்கக்கூடாது”  என்று போதிக்கும் பார்ப்பன பெரியவர்களின் ஆலோசனைக்கினங்க கர்ப்பம் தரித்த தன் மனைவியை மீண்டும் காட்டுக்கு அனுப்புகிறான். ஆனால் ராவணனோ எந்த ஒரு வேத நெறிமுறைக்கும் அடங்காமல், தன் மனசாட்சிக்கு சரி என்று பட்டத்தை செய்பவன் போல்இருப்பான். அவன் செய்த தவறுகளும் இப்புத்தகத்தில் இடம்பெற்றிருந்தாலும், அவன் உணர்ச்சிகளின் மொத்த உருவமாக காட்டப்படுவான். போரின் போது தன் மனைவிக்கு மிகப்பெரிய அவமானம் நிகழ்ந்தபோதும்கூட, ராவணன் அவளை அரவணைத்து அரண்மனைக்குக் கூட்டிச் செல்வது போன்று ஒரு காட்சி இடம்பெற்றிருக்கும். “இதுவே அவனை தெய்வ நிலையை அடைவதிலிருந்து தடுத்திருக்கும் என நினைக்கிறேன். ராவணன் அந்த அளவுக்கு மனிதாபிமானம் நிறைந்த ஒருவன்.” – எனும் வரி என்னை மிகவும் ஈர்த்தது.

“நான்தான் கடவுள்னு சொல்றான் பார்; அவனமட்டும் நம்பாத; பூட்ட கேஸ் ஆயிடுவ” – எனும் வசூல் ராஜா வசனம் இங்கு சீதைக்கு கட்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. அவள் திருமணம் செய்து கொண்ட ராமன் “கடவுளின் மறு அவதாரம்” எனும் காரணத்தால், தன் கணவனை எதிர்த்து கேள்வி கேட்கும் உரிமையை அவள் இழந்துவிடுகிறாள்.  எனவே கணவனை “சுவாமி” என்று அழைத்தும், அவன் “தீயில் இறங்கு” என்று சொன்னால் இறங்கியும், “காட்டுக்குப் போ” என்று சொன்னால் காட்டுக்குச் சென்று தனித்து வாழ்ந்தும் வந்தாள். முழுவதுமாக கணவன் சொல்லுக்கு ஒரு அடிமை போன்று செயல்பட்டாள். இதையே ராமனுடைய பார்ப்பன சமூகமும் அனைத்துப் பெண்களுக்கும் போதித்து “கணவனை தெய்வம் போல் பாவிக்க வேண்டும். சீதை போல் நடக்க வேண்டும்” என்று கூறி வந்தது. தேவ குலத்துப் பெண்கள் ஒரு புழுக்களைப் போல் நடத்தப்படுவதாக இப்புத்தகம் விமர்சிக்கிறது. ஆனால் மண்டோதரியோ, தன் கணவன் தவறிழைக்கும் போதெல்லாம் அவன் கண்களைப் பார்த்து எதிர்த்துப் பேசுவாள். அவனை  “ராவணா” என்று பெயர் சொல்லியே அழைப்பாள்.  பெண்களுக்கு அனைத்து உரிமைகளும் சரிக்குசமமாக அசுர குலத்தில் வழங்கப்பட்டிருப்பதாக இடம்பெற்றுள்ளது.

ராமன் வென்ற பிறகு அவனது பிரதிநிதியாக இலங்கைக்கு அரசனாக்கப்பட்ட விபீஷணன் எவ்வாறு ஒரு சாதி சார்ந்த அமைப்புமுறையை நியாயப்படுத்துகிறான் என்று தெளிவாகக் கொடுத்துள்ளனர். மக்களை அவர்கள் செய்யும் தொழிலின் அடிப்படையில் கடவுளின் முகத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள், அங்கிருந்து பிறந்தவர்கள், இங்கிருந்து பிறந்தவர்கள் என்று 4 நிலைகளில் பிரிக்கிறான். பின்னர் “கீழ் நிலையில் இருப்பவர்கள் திடீரென்று மேல் நிலைக்குச் செல்ல ஆசைப்படக் கூடாது; இந்தப் பிறவியில் நீங்கள் உங்கள் கடமையை ஒழுங்காகச் செய்தால், அடுத்த பிறவியில் சற்று மேல் நிலையில் உள்ள மனிதராக கடவுள் உங்களைப் பிறக்க வைப்பார். இவ்வாறே நீங்கள் எந்தப் பிறவியிலும் எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் மேல் மட்ட மனிதர்களுக்கு வேலை செய்துகொண்டே வந்தால் இறுதியில் நீங்கள் தெய்வ நிலையை அடையலாம்” என்று கூறுகிறான். எனவே கல்வியறிவும் எந்த நிலையில் உள்ள மக்களுக்குத் தேவையோ அவர்களுக்கே வழங்கப்படுகிறது. சில காலங்கள் கழித்து கீழ்நிலையில் உள்ள சம்புகன் எனும் சிறுவன் எப்படியோ கல்வி கற்றவுடன், அவன் மேல்நிலை சமூகத்திற்கு ஒரு அச்சுறுத்தலாக இருந்ததையும், எனவே ராமனை வழிநடத்துகின்ற பார்ப்பனர்கள் தூண்டுதலின் பேரில் ராமன் அவனை கொன்றதையும் இங்கு தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.

எழுத வேண்டுமானால் இன்னும் எவ்வளவோ எழுதலாம். ஆனால் இதைப் படிப்பதை விட அசுரன் எனும் புத்தகத்தைப் படியுங்கள். “நல்லவர்கள் வாழ்வார்கள்! கெட்டவர்கள் அழிவார்கள்!” என்பதை ராமாயணம் வலியுறுத்தும்.  ஆனால் “அழிவு என்பது பொதுவானது. நல்லவன் என்றோ, கெட்டவன் என்றோ, கடவுளின் அவதாரம் என்றோ யாரும் கிடையாது” என்பதை அசுரன் வலியுறுத்தும். “யாருக்குத் தெரியும் ?  இன்னும் பல நூறு நூற்றாண்டுகள் கழித்து “இந்தியாவின் தென்பகுதியில் கருப்பாகவும், அசிங்கமாகவும், தங்களுக்குள் பல்வேறு மொழிகளில் பேசிக்கொண்டும், தங்களுக்குள் எப்போதும் சண்டையிட்டுக்கொண்டும் இருந்த அரக்க இனத்தை ஒருவன் தேவ அவதாரம் எடுத்து அழித்துவிட்டான்” என்று பின்னாளில் ஒரு “பெயர்தெரியாயணம்” வந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

 

பிற விமரிசனங்கள் :

http://www.giriblog.com/2015/02/asura-tale-of-the-vanquished-book-review.html

http://www.unmaionline.com/new/2053-asuran.html

http://vasipporkalam.blogspot.in/2015/12/blog-post_25.html

https://m.facebook.com/DirectorRamOfficial/posts/299031373623918:0

ஐ லவ் ஸ்பீகிங் இன் தமிழ். ப்ரோமோட் தமிழ்

சற்று வெளியே சென்று நமது வீதிகளில் உள்ள கடைகளின் பெயர்களையும், நிறுவனங்களின் பெயர்களையும் படித்துப் பாருங்கள். எனது தலைப்பைப் போன்று பல்வேறு வகையான கேலிக்கூத்தன வார்த்தைகளை உங்களால் காணமுடியும்.

தமிழகத்தில் கடையோ நிறுவனமோ ஆரம்பிக்கும் ஒருவன், அதன் பெயரை “குமார் மருந்தகம்” , “குமார் தனியார் நிறுவனம்” என்று தமிழில் மட்டுமே வைத்துள்ளான்  என ஓர் உதாரணத்துக்கு எடுத்துக் கொள்வோம். அப்போது அவ்வழியாகச் செல்லும் சிலர் தமிழகத்தில் தமிழ் தெரியாமல் வசிக்கும் அயல் மாநிலத்தவர் மற்றும் அயல் நாட்டினர் வசதிக்காக ஆங்கிலத்திலும் பெயர்பலகை வைக்குமாறு வேண்டுகோள் விடுக்கின்றனர். எனவே அவனும் அவர்களின் நியாயமான வேண்டுகோளை ஏற்று “KUMAR MARUNTHAGAM”, “KUMAR THANIYAR NIRUVANAM” என்று எழுதிவிட்டு நானும் ஆங்கிலத்தில் பெயர்பலகை வைத்துவிட்டேன் என்று கூறினால் அதை நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? இவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் தான் இன்று தமிழகம் முழுவதும் தமிழுக்கு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. தமிழில் வார்த்தைகளுக்கா பஞ்சம்! ஏன் அனைவரும் ஆங்கிலத்தில் வார்த்தைகளை
எடுத்து, அதனை தமிழில் எழுதுகிறார்கள்?

கீழே உள்ள பட்டியலின் இடது புறத்தில் சரியான தமிழ் வார்த்தைகளைக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ள பெயர்களும், வலதுபுறத்தில் தமிழ் தெரியாத முட்டாள் பெயப்பலகை வைத்தால் எப்படி இருக்கும் என்றும் கொடுத்துள்ளேன்.( இவை அனைத்தும் உதாரணப் பெயர்களே. உண்மை நிறுவனங்கள் இப்பெயரில் இருந்தால் அது தற்செயலானது. )

  • குமாரி திரையரங்கம் – குமாரி தியேட்டர்
  • அய்யனார் வங்கி – அய்யனார் பேங்க்
  • ஐரோப்பிய வர்ண சாயங்கள் – யூரோபியன் கலர் பெயிண்ட்ஸ்
  • வாணி முடிதிருத்தகம் – வாணி சலூன்
  • அம்மன் சிறப்பு அங்காடி – அம்மன் சூப்பர் மார்கெட்
  • வைத்தீசுவாரன் பட்டு & புடவைகள் – வைத்தீஸ் சில்க்ஸ் & சாரீஸ்
  • கமல் தையலாளர்கள் – கமல் டெய்லர்ஸ்
  • முத்து உணவகம் – முத்து ஹோட்டல்
  • தனுவின் அழகு மருத்துவ மனை – தனுஸ் பியூட்டி கிளினிக்
  • சகோதரிகள் அடுமனை – சிஸ்டர்ஸ் பேக்கரி
  • வைர மோடு வட்டிக் கடை – வைரமோடு பைனான்ஸ்

இவை வெகு சில உதாரணங்களே. வெளியே சென்று பாருங்கள். நமது வீதியில் உள்ள ஒவ்வொரு கடையின் பெயரும் இப்படித்தான் தமிழில் தப்பும் தவறுமாக எழுதப்பட்டிருக்கும்.

அதாவது இவர்களை தமிழ் தெரியாத முட்டாள்கள் என்று கூறுவதை விட,

Ø  பகட்டாக இருக்கும் ஒருவன் பேசுகின்ற மொழியின் அழகில் மயங்கி, அதனை
தலையில் தூக்கி வைத்துக்கொண்டாடி,

Ø  பகட்டு மொழியில் உள்ள வார்த்தைக ளை அப்படியே தன்னையும், தன் தாயையும்
இணைத்த மொழியி ன் எழுத்துக்களில் எழுதி அசிங்கப்படுத்தி

Ø  தன் தாய்மொழியில் உள்ள வார்த்தைகளை மண்ணைப் போட்டு மூடியவர்கள் என்று கூறலாம்.

“எண்ணும் எழுத்தும் கண்ணெனத் தகும்”. ஏற்கனவே ௰, ௱, ௲ போன்ற தமிழ் எண் வடிவங்கள் புழக்கத்தில் இல்லாமல் மறைந்து விட்டன. இப்போது திரையரங்கம், முடிதிருத்தகம், அங்காடி போன்ற தமிழ் வார்த்தைகளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புழக்கத்தில் இருந்து மறைந்து தியேட்டர், சலூன், மார்கெட் போன்ற தமிழ் எழுத்துக்களாக மட்டுமே உயிரோடிருக்கின்றன. இதுபோன்று ஆங்கில அர்த்தம் பொதிந்த வார்த்தைகளை தமிழ் எழுத்துக்களில் எழுதி சிறிது காலம் எழுத்துக்களை மட்டும் வேண்டுமானால் உயிர்ப்பிழைக்க வைக்கலாம். ஆனால் கூடிய விரைவில் இவைகளும் அழியும்போது தமிழ் முழுவதுமாக அழிந்திருக்கும்.

ஒருவன் அவனுடைய தாய்மொழியை உன்னிடத்தில் செலுத்தி, அது உன்னுடைய தாய்மொழியாகவே நீ ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு இவ்வளவு தூரம் ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது, அதை எதிர்க்க வேண்டும் என்ற உணர்வு கூடவா உன்னிடத்தில் இல்லை. “தற்போது ஆங்கிலம் தான் எல்லாமே! ஆகவே எல்லாவற்றையும் நான் ஆங்கிலத்தில் மாற்றுகிறேன்” என்று கூறுவதற்கு ஒருவனின் தன்மானம் எப்படி இடம் கொடுக்கிறதென்று எனக்கு இன்னும் புரியவில்லை. முதுகெலும்பில்லதவன் மட்டுமே தனக்கென்று எந்த ஒரு அடையாளமும் இல்லாமல், பலம் பொருந்தியவர்களின் அடியில் வாழ்ந்து  உயிர் பிழைப்பான்.

ஒருவன் தன்னைப் பெற்ற தாயை  புறந்தள்ளிவிட்டு ஏதோ ஒரு வெள்ளைக்கார ஆயாவுக்கு விழுந்து விழுந்து உபசரணை செய்தால் கூட பெற்ற தாயை கைவிட்ட பாவம் அவனை சும்மா விடாது. அதேபோல தமிழ் வார்த்தைகளை யே ஆங்கில எழுத்துக்களில் எழுதி ஒருவன் சம்பாதிக்கும் பணம், கண்டிப்பாக அவனுக்கு, மனநிம்மதியையும், நிறைவான வாழ்க்கையையும் கொடுக்காது. இது சாபம் அல்ல. இவ்வாறு நினைத்துக்கொண்டால் தான் என்னால் சாலையில் ஓரளவுக்காவது நடமாட முடிகிறது. இல்லையென்றால், சாலையோரக் கடைகளின் பெயர்பலகையைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், என் மனம் கொதிக்கிறது.

எனது சிறுவயது காலத்தில் இதுபோன்று தவறாக எழுதப்பட்ட பலகைகள் மூலைக்கு ஒன்றுதான் தென்படும் ( டியூசன் சென்டர் என்பது போல). அதைப் பார்த்து நாங்கள் சிரித்துவிட்டு சென்றுவிடுவோம். ஆனால் இன்றோ 90%  கடைகள் இவ்வாறே பெயர்பலகை வைத்துள்ளன. இப்போதெல்லாம் என்னால் இதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. நான்  பொருட்கள் வாங்கும் கடைகளிலெல்லாம் “உங்களது கடையின் பெயர்பலகையில், எழுத்துப் பிழைகளும், பொருளற்ற வார்த்தைகளும் உள்ளன. அதை உடனடியாக மாற்றுங்கள்”  என்று தெரிவித்து விட்டே வருகிறேன். நான் பணிபுரிகின்ற நிறுவனத்தின் பெயர்கூட “XXXX டெக்னாலஜீஸ் லிமிடெட்” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. அதையும் “அஅஅஅ தொழில்நுட்ப நிறுவனம்” என்று மாற்றி எழுதுவதற்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பியுள்ளேன். சிலர் “சரி! மாற்றி விடுகிறோம்” என்கிறார்கள். சிலர்  “நீங்கள் ஒருவர் அளிக்கும் புகாருக்காக பெயர்பலகையை மாற்ற முடியாது. அனைத்தும் இவ்வாறுதான் தமிழில் எழுதப்பட்டுள்ளன” என்று பதில் அளிக்கிறார்கள். என்னால் அனைத்தையும் மாற்ற முடியாது என்று தெரிந்தால் கூட, என்னால் கேள்வி கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அடக்குமுறையை எதிர்த்து வாழ்வதே வாழ்க்கைமுறை.

தயவுசெய்து கேள்வி கேட்பதற்கு யாரும் தயங்க வேண்டாம். ஆங்கிலேயன் அவனது தாய்மொழியை உலகெங்கும் பரவச் செய்து அவனது தாய்க்கு ஆற்ற வேண்டிய கடமையை சிறப்பாக ஆற்றிவிட்டான். ஆங்கிலேயனுக்கு தமிழன் எவ்விதத்திலும் குறைந்தவனல்ல. ஆனால் தமிழ் வார்த்தைகள் அழிந்து கொண்டிருக்கும் தமிழகத்தில் முதலில் அதனை  அழிவிலிருந்து காப்போம். பின்னர் தமிழின் பெருமையை உலகெங்கும் அறியச் செய்வோம்.

என்று மடியும் எங்கள் அடிமையின் மோகம் ?

வெள்ளக்காரன் வெள்ளக்காரன்தான்யா!!! காலையில சரியா 9 மணிக்கு வந்துருவான், மாலையில சரியா 4.30 மணிக்கு கிளம்பிடுவான். இவங்க எல்லாம் 7.30 மணிநேரம் தான் வேலை செய்யுவாங்களாம். நம்பள Onsite அனுப்பிவெச்சா  ஆளுங்கதான் “எங்க நாட்டுல எல்லாம் 8 மணிநேரம் வேலை செய்யுவோம்”-னு சொல்லி, அந்த அரை மணி நேரத்துக்கு அதிகமா காசு வாங்கிருவாங்க.
 
அதனால நம்மை 8 மணி நேரம் வேலை செய்ய சொல்லுவாங்க. அட அப்பயாவது 5 மணிக்கு கிளம்ப விடுவாங்களான்னு பாத்தா அதுவும் விடமாட்டாங்க. “8 hours of working excluding lunch break” னு சொல்லி மத்தியானம் சாப்டதுக்காக ஒரு 1 மணி நேரம் அதிகமா உக்காற சொல்லுவாங்க. சரி 6 மணிக்காவது வீட்டுக்கு போகலாம்னு பாத்தா, “Status Updates Meetings” னு சொல்லி ஒரு 1 மணி நேரம் இழுத்துறுவாங்க. அடிச்சு புடிச்சு 7.30 – 8 மணி போல கிளம்பினா, வீட்டுக்கு போகவே 9 மணி ஆகிடும். 10 மணிக்கு phone-ல ஒரு meeting வெப்பாங்க. தூங்க போற நேரத்துல எதுக்குடா வெக்குறீங்கன்னு கேட்டா, “When you are at onsite, you should be flexible with your timings” னு சொல்லுவாங்க. “வெள்ளக்காரன் மட்டும் 9 க்கு வந்துட்டு 4.30 க்கு போரனே. நான் ஏன் இப்படி கஷ்டப்படணும்” -னு கேட்டா, “When you are a contractor, you should show that you can able to do double the person’s shift” னு சொல்லுவாங்க.

இந்த மாதிரி நம்பள தொடர்ச்சியா வேலையை மட்டுமே செய்ய வெக்குறது, வெள்ளக்காரன் இல்ல;  contract எடுத்து நம்பள foreign-க்கு அனுப்பி வெச்சா நமது அலுவலகத்தில் கங்காணி வேலை பார்க்கிற உயர்மட்ட முதலாளிகள் தான்.  நான் கூட “சுதந்திரப் போராட்ட வரலாறு”  படிக்கும்போது வெள்ளைக்காரனைத் தான் வில்லன் போன்று கற்பனை செய்து வைத்திருந்தேன். வெள்ளைக்காரன்தான் நமது முதுகில் Iron Box-வைத்து தேய்க்கும் அளவிற்கு கொடூரமானவன் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இப்போது நடப்பதை எல்லாம் பார்க்கும்போது தான் எனக்கு கொஞ்சம் வேறு மாதிரி சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது. நமது ஆட்கள் அவனை எதிர்க்கும்போது , “இவர்களுக்கு ஏதாவது தண்டனை கொடுங்கள்” என்று சொல்லிவிட்டு வெள்ளைக்காரன் சென்றிருப்பான். அவன்கீழ் வேலை பார்க்கும் நமது நாட்டு ஆட்களே தான் அவனிடம் நல்ல பேர் வாங்குவதற்காக இந்த Iron Box தண்டனையை வழங்கி இருக்கக் கூடும் என்று.

என்று மடியும் எங்கள் அடிமையின் மோகம் ?

வெளிநாடு இலட்சியம் முடிந்தது. அடுத்தது என்ன ?

இன்னும் சிறிது நாட்களில் நான் என் குடும்பத்துடன் இங்கிலந்தை விட்டு இந்தியாவுக்கு செல்ல வேண்டும். எங்களுடைய விசா காலம் முடிகிறது. எனக்கு ஏதோ சொர்கத்தை விட்டு மீண்டும் நான் வாழ்ந்த பூமிக்கு செல்வது போல் இருக்கிறது. இங்கு மின்சாரத் தடையில்லை, தண்ணீர் பிரச்சனை இல்லை, போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லை, பேருந்து நிலையத்தில் துல்லியமான நேரத்துக்கு பேருந்து வந்து நிற்கிறது. மாற்றுத் திறனாளிகள் கம்பீரமாக நாற்காலியில் அமர்ந்த படியே செல்வதற்கு உரிய சாலை நாட்டின் அனைத்து பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது. சொர்க்கம் என்றால் என்னவெல்லாம் கிடைக்குமோ அதெல்லாம் இங்கிருக்கும் மக்களுக்கு கிடைக்கிறது.
 
ஆனாலும் நாங்கள் தமிழ்நாடு செல்வதற்கு சந்தோஷப்படுவதற்கான ஒரே காரணம் எங்களுடைய சொந்தங்கள் அனைத்தும் அங்கேதான் உள்ளனர். எங்கு நோக்கினும் தமிழ் அங்கே தான் காணப்படுகிறது. எனவே தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் அனைவரையும் இங்கே கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டால் நாங்கள் இங்கேயே சந்தோஷமாக சொர்கத்தில் வாழ்வது போல் வாழ முடியும். ஆனால் அதற்கான விசா தொகை எங்களிடம் இல்லை. எனவே இப்போது என்மனத்தில் தமிழ்நாட்டிற்கு முதல்வராகி தமிழ்நாட்டை இதுபோன்று மாற்றுவதற்கான முயற்சிகளை செய்து பார்க்கலாமா என்று தோன்றுகிறது. என் மனத்தில் இதுபோன்று ஆசைகள் எழும்போது  நான் எப்போதும் அதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைப் பற்றிக் கவலைப்படமாட்டேன். ஆசைகளை மட்டும் வளர்த்துக்கொண்டே செல்வேன். ஆகவே இப்போது நான் அரசாங்கம், சட்டசபை, அதை அடைவதற்கான தகுதிகள் இவற்றைப் பற்றி எல்லாம் படிக்கத் தொடங்கியுள்ளேன். முதல்வராவதற்கு ஏதேனும் பரீட்சை இருந்தால், அதில் எப்படியாவது கஷ்டப்பட்டு படித்து தேர்வாவதற்கு முயற்சிக்கலாம். ஆனால் இப்பதவியை அடைவது எனக்கு ஒரு புரியாத புதிராகவே உள்ளது. அதனால் இப்பதவியை அடைவதைத் தவிர வேறு எப்படியெல்லாம் சென்று எனது நாட்டை இங்கிலாந்து போன்று மாற்ற முடியும் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
 
எனக்கு உண்மையாகவே வெளிநாட்டில் இருப்பது என் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது போன்றே தோன்றவில்லை. “இந்த வருடம்  இங்கிலாந்தில் இருக்கிறேன். அடுத்த வருடம் என் ஊரில் வாழப் போகிறேன்” என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது. உண்மையாகவே என் ஊரில் நான் ஒவ்வொரு நாளையும் வாழ்ந்து முடித்தேன். இங்கு ஒரு வருடத்தை மொத்தமாக சேர்த்து நான் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறேன். எனக்கிருந்த வெளிநாட்டு மோகம் இப்போது தெளிந்துவிட்டது. ஆனால் என் நாடு இந்த நாடு போன்று இல்லையே எனும் சோகம் தொடங்கிவிட்டது. இதுவரை நான் வெளிநாடு சென்று வாழ்வதை எனது இலட்சியமாக வைத்திருந்தேன். இப்போதுதான் வெளிநாட்டில் இருப்பதற்கும் என் நாட்டில் வாழ்வதற்குமான வித்தியாசம் எனக்குப் புரிகிறது. ” சரி, எனது அடுத்த லட்சியமாக என்ன வைக்கலாம்? ” என்று யோசிக்கும் போது தான் எனக்கு இந்த முதல்வர் ஆசை வந்தது. ஆனால் இந்தப் பதவியை அடைவதற்கான வழி எனக்குப் புரியாத புதிராக உள்ளத்தால், “எனது அடுத்த லட்சியமாக எதை வைக்கலாம்? ” என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

பெண்கள் முன்னேற்றம்

பின்வரும் கட்டுரை “வலைப்பதிவர் திருவிழா – புதுக்கோட்டை” நடத்தும் மின் – இலக்கியப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது.

உறுதிமொழி: “இதற்கு முன் வெளியான படைப்பல்ல; முடிவு வெளிவரும் வரை வேறு இதழ் எதிலும் வெளிவராது“

வகை-(3):   பெண்கள் முன்னேற்றம் – கட்டுரைப் போட்டி -பெண்களை சமூகம் நடத்தும் விதம், பெண் முன்னேற்றம் குறித்தஅறிவுரைகள் – ஏ4 பக்க அளவில் 4பக்கம் உள்ளது.

பெண்கள் முன்னேற்றம்

பெண்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இந்தத் தலைப்பினைக் கொடுத்து எழுதச் சொல்வது சிலருக்கு புதிராக இருக்கலாம், சிலருக்கு சிரிப்பும் வரலாம். “முன்னொரு காலத்தில் பெண்கள் கல்வியறிவு இல்லாமல், வீட்டை விட்டு வெளியே வராமல் இருந்தார்கள். ஆதலால் பெண்கள் முன்னேற்றம் என்பது பரவலாகப் பேசப்பட்டது. ஆனால் இப்போது தான் எல்லா உரிமைகளும் கொடுத்து விட்டோமே! இன்னும் என்ன பெண்கள் முன்னேற்றம்?” என்று சில ஆண்கள் மனதிற்குள் நினைக்கலாம். எப்பொழுது ஒரு பெண்ணால் அவள் நினைத்ததை செய்வதற்கு சமுதாயத்தில் தடைகள் இல்லையோ அப்போதுதான் இந்தத் தலைப்பு தேவையற்றுப் போகும். எப்பொழுது ஆணுக்கு சமமான எண்ணிக்கையில் பெண்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் வர ஆரம்பிக்கிறார்களோ அப்பொழுதுதான் இந்தத் தலைப்பு தேவையற்றுப் போகும். இந்தக் கால கட்டத்தில் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லவும் கல்வியறிவு பெறவும் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஆசைப்பட்டு செய்ய நினைக்கும், ஆனால் “சமுதாயத்தின் பால் உள்ள பயத்தினால்” அல்லது “பெண்களின் கடமை” என்று சொல்லப்படும் ஒருசில விஷயங்களினால் செய்ய முடியாமல் விட்டுவிடும் ஆயிரக்கணக்கான விஷயங்கள் இன்னும் உள்ளன.

மிகவும் உற்சாகமான இசை நிகழ்ச்சிகளில் ஆண்கள் கூட்டம் எழுந்து ஆடுவதைப் போல் பெண்களால் ஆட முடிவதில்லை. அதற்கான ஆசை மனதில் தோன்றியும், “பெண் என்பவள் குத்துவிளக்கைப் போன்று இருக்க வேண்டும்” என்று சொல்லி வளர்க்கப்படுவதால், அமைதியாகவே இருந்து விடுகிறாள். சனி ஞாயிறு விடுமுறை நாட்களில் “நாமும் விளையாட செல்ல வேண்டும், நமக்குப் பிடித்த பொது விஷயங்களில் பங்கேற்க வேண்டும்” என்று ஆசை வந்தாலும் கூட, ஏற்கனவே அதைச் செய்து கொண்டிருக்கும் கணவனோ, மகனோ திரும்பி வந்தால், அவர்களுக்கு உணவு சமைத்து வைக்கும் வேலையையே அவள் செய்ய முற்படுகிறாள். “கல்வியறிவில்லாத பெண் கலர் நிலம் போன்றவள்” என்று பாரதிதாசன் சொன்னார். ஆகவே அவர்களுக்கு கல்வியறிவு வழங்கப்பட்டு விட்டது. ” பெண் பாலில் பிறந்த காரணத்தால் தான் ஆசைப்படும் விஷயங்களை செய்யாமலேயே இறக்கும் பெண் பிறந்தும் பயனற்றுப் போகிறாள். ” என்று இப்போது சொல்கிறேன். இதை முயன்றால் கவிதையாக மாற்றுங்கள். பிற்காலத்தில் பெண்கள் நினைப்பதை செய்வதற்கு இது ஒரு வழிகாட்டியாக அமையும்.

இதையெல்லாம் படித்துவிட்டு, நினைத்தபடி நடந்து கொள்வதும், பொறுப்புகளிலிருந்து தப்பிப்பதும்தான் பெண்கள் முன்னேற்றத்திற்கு வழிவகுக்குமா என்று யாரும் ஆத்திரமடைய வேண்டாம். இரு பாலினருக்கும் இடையே உள்ள உணர்ச்சி ரீதியான தடைகளை மட்டுமே இங்கு நான் சொல்லியுள்ளேன். மேற்கண்ட அனைத்து விஷயங்களும் இந்தியா போன்ற ஒருசில நாடுகளில் வாழும் பெண்களுக்கு உள்ள பிரச்சனை. இது அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து போன்ற மேற்கத்திய நாட்டில் வாழும் பெண்களுக்குக் கிடையாது. இவர்களால் சுதந்திரமாக நினைத்த நேரத்தில் வெளியே செல்லவும், நினைத்தபடி ஆடவும், ஆடை அணியவும் முடிகிறது. ஆனாலும் கூட இங்கும் 100 பேருந்து ஓட்டுனர்களில் 20 பெண் ஓட்டுனர்களையே பார்க்க முடிகிறது. அவ்வாறே அலுவலகங்களிலும் 50 பேருக்கு 10 பெண் தொழிலாளிகளே உள்ளனர். பெண்கள் உண்மையிலேயே எண்ணிக்கையில் குறைந்தவர்களா என்று பார்த்தால் அதுவும் இல்லை. ஆணுக்கு சமமான எண்ணிக்கையிலேயே உள்ளனர். ஆனாலும் கூட ஏன் தொழில் துறைகளில் மட்டும் பாதிக்குப் பாதி கூட பெண்கள் இல்லை. பெண்களை கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைக்கும் இந்தியாவில் தான் இந்த நிலைமை என்றால், அவர்களை சுதந்திரமாக செயல்பட விடும் வெளிநாடுகளிலும் இதே நிலைதான்.

இதற்கான காரணம் என்னவென்று ஆழ்ந்து யோசிக்கும் போது, உண்மையில் பார்த்தால் எல்லா நாடுகளிலும், ஆண் என்பவன் அவன் பிழைப்புக்கு ஏதோ ஒரு தொழில் செய்ய வேண்டியது கட்டாயமாகிறது. எனவே “வேலைக்குச் செல்லலாமா? வேண்டாமா?” என்று யோசித்து தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் அவனுக்கு இல்லை. ஆனால் இந்த சுதந்திரம் பெண்களுக்கு இருப்பதால், பாதி சதவிகித பெண்கள் செல்லலாம் என்றும், மாறுபாதி சதவிகித பெண்கள் செல்ல வேண்டாம் என்றும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். இதுவே எல்லா துறைகளிலும் ஆண்களை விட பெண்கள் குறைந்த எண்ணிக்கையில் இருப்பதற்கு காரணம் என நான் நினைக்கிறேன். அவ்வாறே வீட்டிற்குள் உள்ள தினப்படி வேலைகளை செய்யலாமா வேண்டாமா என்று தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் பெண்களுக்கு இல்லை. அது ஆண்களுக்கு இருக்கிறது. எனவே பாதி சதவிகித ஆண்கள் வீட்டில் உள்ள வேலைகளை செய்யலாம் என்றும், மாறுபாதி சதவிகித ஆண்கள் செய்ய வேண்டாம் என்றும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஆகவேதான் வீட்டில் உள்ள வேலைகளை செய்வதில் ஆண்களைவிட பெண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கின்றனர்.

ஒவ்வொருவரின் முன்னேற்றமும் அவர்கள் வெளியில் செய்யும் வேலைகளைப் பொறுத்தே அமைகிறது. எனவே அதனைக் கணக்கெடுத்துப் பார்க்கும்போது பெண்களைவிட ஆண்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பதால் “பெண்கள் முன்னேற்றம் தேவை” என்று கூறுகின்றோம். ஒருவேளை முன்னேற்றம் என்பது வீட்டில் செய்யப்படும் வேலைகளைப் பொறுத்து அமைந்திருந்தால், “வீட்டு வேலைத் துறை” எனும் துறையை உருவாக்கி நாம் அதனைக் கணக்கெடுத்துப் பார்த்திருப்போம். அப்போது ஆண்கள் குறைந்த எண்ணிக்கையில் இருப்பதால், இந்தத் துறையில் “ஆண்கள் முன்னேற்றம் தேவை” எனும் தலைப்பு வந்தாலும் வந்திருக்கும்.

இதற்கான தீர்வு என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்தால், நமது வாழ்க்கையை சிறப்பாக நடத்துவதற்கு வெளியே சென்று செய்ய வேண்டிய வேலைகள், வீட்டிற்குள் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் என்று இரண்டு வகையான வேலைகள் உள்ளன. இதனை பால் முறையே பிரித்து முன்னேற்றத்திற்கு தேவையான வேலைகளை ஆண் பாலும், மற்ற வேலைகளை பெண் பாலும் எடுத்துக்கொள்ளாமல், இரு பாலினரும் இரண்டு வகையான வேலைகளையும் சமமாகப் பிரித்துக் கொண்டாலே போதும். அனைத்து வகையான துறைகளிலும் (“வீட்டு வேலைத் துறை” உட்பட) இரு பாலினரின் எண்ணிக்கையும் சரிசமமாக இருக்கும்.

%d bloggers like this: